رفتن به مطلب
  • سوالات تا این لحظه

    24,724

    پاسخ ها: 114,319

  • متخصصان فعال

    1. دکتر فریبا الماسی

      345 امتیاز

      5071 ارسال

      دکتر فریبا الماسی

    2. دکتر مرجان قاجار

      245 امتیاز

      4746 ارسال

      دکتر مرجان قاجار

    3. دکتر نوشین نظری

      357 امتیاز

      4160 ارسال

      دکتر نوشین نظری

    4. دکتر علی اصغر حلیمی

      242 امتیاز

      2057 ارسال

      دکتر علی اصغر حلیمی

    5. دکتر کتایون برجیس

      3 امتیاز

      1817 ارسال

      دکتر کتایون برجیس

  • اعضا تا این لحظه

    22,919

    بیشترین آمار آنلاین: 1,520

  • برترین مشارکت کنندگان

دکتر پرویز رزاقی

تعداد ارسال ها: 253

عضویت:

دنبال کنندگان

اعتبار در سایت

19

درجه کاربری

  1. دکتر پرویز رزاقی

    مادر گرامی لجبازی به عنوان یک ویژگی خلقی شناخته می شود که بچه ها در ارتباط با دیگران از این ویژگی بهره می برند و ابراز وجود خودشان و گاهی حس استقلال طلبیشان را با رفتارهای لجبازی نشان می دهند. بنابراین شما باید این گونه رفتارها را جزوی از فرآیندهای رشدی آن ها تلقی کنید و نگران این حالت ها نباشید. بهتر است شما رفتار لجبازی فرزندتان را نادیده بگیرید و هیچ توجهی به آن رفتارها نداشته باشید. از گفتن عباراتی مثل تو چرا این جوری می کنی و این چه رفتاری است که تو انجام می دهی خودداری کنید.در واقع به نوعی با نادیده گرفتن رفتار لجبازی، آن رفتار را خاموش کنید. قابل توجه است که به کار بردن این روش ها برای حل این مشکل در هر فرزند متفاوت است و ممکن است زمان های متفاوت و متعددی برای اصلاح رفتارشان وجود داشته باشد. صبوری، آرامش، عدم توجه به رفتارهای لجبازی فرزند از مواردی است که شما باید سرلوحه کار خود قرار دهید.
  2. دکتر پرویز رزاقی

    مادر عزیز رفتاری است که در بین بچه ها دیده میشود ویژگی های خلقی اش به گونه ای است که میزان سازگاری اش در موقعیت های مختلف بالا است. مادر سعی کند میزان ماندگاریش با فرزند را بیشتر کند خدمات بیشتری به او بدهد. برای آرامش مادر بهتر است از بردن فرزند در محیط هایی که مادر نیست مانند خانه اقوام خودداری کنید. بچه باید ساعت بیشتری را با مادر خود باشد.
  3. دکتر پرویز رزاقی

    مادر عزیز به کودک دیکته نکنید که حتما این جمله را بگو. در منزل با صدای بلند و شمرده صحبت کنید. جلوی کودک نقش بازی کنید مثلا پدر به شما بگوید آب و شما بگویید آب چی؟ و بعد پدر جمله بندی خود را کامل کند و بگوید من آب میخوام طوری که کودک این گفتگوی شما را ببیند. هدف ما از این کار این است که این نقش بازی کردن در یادگیری کودک تاثیر دارد. در مورد خود فرزند نیز همین عمل را انجام دهید به درخواست های تک کلمه ای کودک پاسخ ندهید وقتی گفت آب در اختیارش قرار ندهید به او کمک کنید تا جمله اش را کامل کند زیرا اگر به یکی از خواسته های تک کلمه ای کودک پاسخ مثبت دهید فرزند را در همین مرحله نگه میدارید.
  4. دکتر پرویز رزاقی

    مادر عزیز ارزیابی های دقیقتری در مورد هوش، میزان موفقیت تحصیلی و استرس باید توسط روانشناس به عمل آورده شود. بهتر است شما حس منفی درباره افت تحصیلی به کودک ندهید و آن حس را تقویت نکنید. در مورد کم گرفتن نمره با بچه صحبت نکنید. کودک را متوجه توانمندی هایش بکنید. تلاش کنید برای ایجاد حداقل رفتارهایی که فرزند در آن موفق است. باید کمک کنید تا احساس لذت بردن و رضایت در کودک ایجاد و تقویت شود. نکته قابل تامل این است که بسیاری از این رفتارها پرخاشگری و ... میتواند مربوط به جلب توجه و احساس کمبود محبت شود. اگر از منظر کودک ببینیم متوجه میشویم که اون بسیاری از توجه و محبت را با برادر کوچکش در خانه تقسیم کرده که این مسئله میتواند منجر به آسیب روحی و روانی و تفکرات غیر منطقی شود. مادر عزیز بهتر است از این دیگاه هم مشکل را بررسی کنید.
  5. دکتر پرویز رزاقی

    مادر گرامی لجبازی به عنوان یک ویژگی خلقی شناخته می شود که بچه ها در ارتباط با دیگران از این ویژگی بهره می برند و ابراز وجود خودشان و گاهی حس استقلال طلبیشان را با رفتارهای لجبازی نشان می دهند. بنابراین شما باید این گونه رفتارها را جزوی از فرآیندهای رشدی آن ها تلقی کنید و نگران این حالت ها نباشید. بهتر است شما رفتار لجبازی فرزندتان را نادیده بگیرید و هیچ توجهی به آن رفتارها نداشته باشید. از گفتن عباراتی مثل تو چرا این جوری می کنی و این چه رفتاری است که تو انجام می دهی خودداری کنید. در واقع به نوعی با نادیده گرفتن رفتار لجبازی، آن رفتار را خاموش کنید. قابل توجه است که به کار بردن این روش ها برای حل این مشکل در هر فرزند متفاوت است و ممکن است زمان های متفاوت و متعددی برای اصلاح رفتارشان وجود داشته باشد. صبوری، آرامش، عدم توجه به رفتارهای لجبازی فرزند از مواردی است که شما باید سرلوحه کار خود قرار دهید.
  6. دکتر پرویز رزاقی

    مادر عزیز بهترین راه این است که پاسخ مثبت نشان ندهید، حتی اعتراض نکنید که چرا جیغ می زنی. آرام و با حوصله به او بگویید می توانی به جای جیغ زدن واکنش بهتری نسبت به هر موضوعی داشته باشی.
  7. دکتر پرویز رزاقی

    مادر گرامی قرار دادن کودک در یک شرایط نامطلوب روان شناختی باعث شده که کودک از خوردن اصل غذا خودداری کند. بنابراین برای بهبود شرایط نکاتی وجود دارد که باید رعایت شود: 1- ابتدا سعی کنید غذاها به خصوص غذاهایی که کودک قبلا به آن ها تمایل داشته را در اطراف او قرار دهید. 2- به هیچ عنوان نباید به کودک تذکر داده شود که از غذا بخورد. اما والدین از غذای موجود در حضور کودک استفاده کنند. 3- پیام های کلامی مبنی بر این که غذا بخور تا بزرگ شوی نباید به کودک داده شود. 4- شرایطی را فراهم آورید که کودک غذاهایی را که دوست دارد، حداقل یک قاشق میل کند. 5- از روش بازی استفاده کنید. مثلا می خواهی یک قاشق بخوریم ببینیم چه مزه ای می دهد؟ 6- به هیچ عنوان در پشت تلفن و یا در هنگام صحبت با دیگران در حضور کودک ذکر نشود که غذا نمی خورد. 7- سعی کنید کودک را در میان گروه هم سن خود قرار دهید تا شاید کودک با دیدن همسالان خود به غذا خوردن ترغیب شود. 8- بین غذا های ذکر شده (سوپ و شیر) فاصله انداخته تا کودک احساس گرسنگی کند و به غذای معمولی روی آورد. 9- از هر گونه خشونت و دعوا خودداری کنید.
  8. دکتر پرویز رزاقی

    مادر عزیز از نظر متخصصین اطفال 22 تا 26 ماهگی بهترین زمان از شیر گرفتن کودک است. از طریق دادن غذاهای میان وعده که به نوعی فرزند را سیر میکند بهترین گزینه ای است که میتوانید استفاده کنید. وعده هایی را که کودک شیر میخورد را در نظر بگیرید و نیم ساعت قبل از آن زمان به کودک شیر بدهید تا باعث تمایل کمتر در کودک شود. غذای میان وعده را با توجه به مزاج و علاقه کودک انتخاب کنید. نکته مهم و قابل توجه این است که از روش های سنتی و قدیمی مثل زدن مواد تلخ و چسب به سینه مادر استفاده نکنید، زیرا فرزند با این روش به سمت مشکلات روانشناختی سوق پیدا میکند.
  9. دکتر پرویز رزاقی

    مادر عزیز معمولا گرایش بچه ها در این سن به سمت کنجکاوی و شناسایی اعضای تناسلی است و این یک رفتار رایج در این گروه سنی است. با دست زدن و دستکاری اعضای خصوصی سعی در شناسایی هویت جنسی خود دارد. از طرف دیگر گاهی اوقات دست زدن به اعضای خصوصی توسط کودک دراین سن باعث لذت درونی کودک میشود که متفاوت از لذت دوره بزرگسالی است یعنی کودک، به نوعی لذت و احساس رضایت مندی دست پیدا میکند. گاهی اوقات به زور از شیر گرفتن و یا رفتارهای همراه با پرخاشگری و عصبانیت در زمان از شیر گرفتن منجر به پدیده جا به جا سازی میشود و کودک با دستکاری جنسی احساس رضایتمندی را دنبال میکند. برای کاهش و درمان این کار بهتر است موقعیت هایی که فرزند دست به اندامش میزند را شناسایی کنید مثلا قبل از خواب، هنگام تنهایی، زمانی که لباس زیر ندارد و ... که در بچه ها متفاوت است یعنی والدین به خصوص شما مادر عزیز باید دقت بیشتری در شناسایی این مورد داشته باشید. بعد از شناسایی باید با جا به جا سازی به معطوف کردن ذهن کودک به چیزهای دیگر بپردازید و به نحوی کودک را از این کار دور کنید. در این جا مدیریت و نظارت شما بسیار تاثیر گذار است و باید زمان زیادی را برای این کار صرف کنید. هرگز کودک را تنبیه و دعوا نکنید. به او نگویید اگر این کار را کنی بدنت مریض میشود و نگذارید کودک لباس های تنگ بپوشد. عامل مهم و اصلی در ترک این رفتار عادتی دور کردن ذهن فرزند از این عمل است.
اعضا تا این لحظه: 22,919
سوالات تا این لحظه 24,724
جواب ها تا این لحظه 114,319

متخصصان فعال

  1. دکتر فریبا الماسی

    345 امتیاز

    5071 ارسال

    دکتر فریبا الماسی

  2. دکتر مرجان قاجار

    245 امتیاز

    4746 ارسال

    دکتر مرجان قاجار

  3. دکتر نوشین نظری

    357 امتیاز

    4160 ارسال

    دکتر نوشین نظری

  4. دکتر علی اصغر حلیمی

    242 امتیاز

    2057 ارسال

    دکتر علی اصغر حلیمی

  5. دکتر کتایون برجیس

    3 امتیاز

    1817 ارسال

    دکتر کتایون برجیس

×